پنجره آبی

«مسافرها پیاده شوند»

این همه دست- دست کردن مان

به هیچ جا نمی رسد

این همه لب وا مانده

دست به دهان

به  هیچ جا نرسید

این همه نزدیکی کردم ات و

دوری ام می دهی

دور می شوی ، دُورت می آیم

وا می روم ، وا می آیی

به این همه صندلی  جفت-جفت

علاقه های به هم چسب

فیلم مشترک

جبر مشترک

خواب مشترک

و هر بلیتی کاغذ می شود

مچاله توی زباله

و با آن همه جفت گیری ها

فرد فرد

مسافران عزیز پیاده شوید

"آقا ، من پیاده نمی شوم

من صندلی ام را دوست دارم

پای پیاده پاهایم درد می گیرند

زانوهایم به زمین حساسیت دارند"

برگرد

حالا که حالا رسید

حالا را که دیدی

که کفش هایم برای نبودنت تنگ شده اند

برای پا به پای تو پاهایم را می زنند

برگرد

هنوز مثل گذشته دوست ات ندارم

می خوابانم ات

آرام ، نازت  می کنم

برت می گردانم

برگرد

تا برت گردانم

آرام ، نازت کنم

می خوابانم ات

هنوز مثل گذشته دوست ات ندارم

                                               اسماعیل قنواتی